Don't Ever Let Nobody Drag Your Spirit Down | Eric Bibb
Pijn kan krassen en graven. Ze hoeft niet de pen vast te houden die het einde schrijft.

Leave the Light On | Chris Smither
De tijd verstrijkt. Het lichaam wordt ouder. Onder de muziek blijft de voet tikken.
At the Purchaser's Option | Rhiannon Giddens
Voor de melodie staat een handelsformule. Daarin: een moeder en een kind.
River Rat Jimmy | Kelly Joe Phelps
Onder het stof van de traditie een rusteloze jazzgeest, klaar om van koers te veranderen.
Wish I Hadn't Stayed Away So Long | Guy Davis
De weg belooft vrijheid, maar laat een deur op een kier achter.
Break the Chain | Doug MacLeod
Een vader belooft zijn zoon dat het geweld bij hem stopt. Dan zingen ze het samen.
Walkin' Man | Seasick Steve
Waar eindigt het personage en begint de mens? De grens is op de weg getekend.
Fish Ain't Bitin' | Corey Harris
De vissen zijn er, maar ze bijten niet. Een visdag wordt een spiegel.
1922 Blues | Charlie Parr
Het klinkt als een oude 78-toerenplaat. Decennia later duikt het op in een Vodafone-reclame.
South Gotta Change | Adia Victoria
Het woord dat blijft hangen is misschien niet ‘South’. Misschien is het ‘change’.
Every Day I Have the Blues | King Solomon Hicks
Een gitarist geboren in 1995 neemt een nummer onder handen dat al generaties heeft doorkruist.
Lost & Lonesome | Buffalo Nichols
Hij trekt van stad naar stad. Op de vlucht, of op zoek naar een plek om te blijven?
No Reason | Sunny War
De muziek rent. De stem vertelt over een strijd die nog niet voorbij is.
Traveling Wildfire | Dom Flemons
De storm was geen metafoor. Hij stond buiten voor het raam.
The World Is in a Tangle | Jontavious Willis
De wereld zit in de knoop. Jontavious Willis probeert de knoop niet te ontwarren. Hij speelt hem.
Find a Way | Phillip-Michael Scales
Weg afgesloten. Een val. Regen. Demonen. Dan een besluit: hoe dan ook een weg vinden.
Life Is Beautiful | Keb’ Mo’
Zeggen dat het leven mooi is als alles goed gaat? Makkelijk. De blues wordt interessant als je het kunt zeggen ondanks al het andere.

Phenomenal Woman | Ruthie Foster
Weet je wat echt zelfvertrouwen is? Het soort dat niet een kamer binnen hoeft te stappen terwijl het roept: kijk naar mij.
Big Mama’s Door | Alvin Youngblood Hart
Stem. Gitaar. Hout. Snaren. Blues. Haal de rest weg.
I’m a Wanderer | Catfish Keith
Voor sommige muzikanten is reizen een fase. Voor Catfish Keith lijkt het bijna een adres.
Souled Out on You | Robert Finley
De titel klinkt romantisch. Dan komt de muziek en begrijp je dat de liefde al de rekening is gaan presenteren.
Old Devils | William Elliott Whitmore
De oude duivels zijn terug. Eigenlijk, suggereert William Elliott Whitmore, zijn ze nooit weggeweest.
Float | Fana Hues
Soms klinkt “loslaten” prachtig. Dan ontdek je dat het niet per se betekent dat je vrede hebt gevonden. Misschien ben je gewoon moe van het zwemmen.
Hold Up | Sasha Keable
“We zijn gewoon vrienden.” Natuurlijk. Dan komen de nachtelijke berichtjes en, toevallig, besluit ook het geduld van Sasha Keable een avondje vrij te nemen.
Work | Charlotte Day Wilson
Een relatie vraagt werk. Tot zover niets nieuws. Het echte probleem is uitzoeken hoeveel werk en vooral hoe lang je het blijft doen.
The Hardest Part | Olivia Dean
Het rare aan breuken? Soms mis je de ander niet echt. Je mist wie je was toen je bij die persoon was.
Know Your Power | Allysha Joy
“Ken je kracht.” Uitstekend advies. Vooral voor wie overtuigd lijkt dat die kracht ook het recht omvat om die van anderen binnen te dringen.
Until We Meet Again | Sy Smith
Sommige afscheiden slaan de deur dicht. Andere laten haar op een kier. “Until” is een belangrijk woord: het betekent niet goodbye.
Homebody | Nai Palm
Thuiskomen zou eenvoudig moeten zijn, toch? Dan ontdek je dat ook thuis is doorgegaan met leven terwijl jij weg was.
Temple | Ryan Ofei & Madison Ryann Ward
Als het lichaam een tempel kan worden, is geloof niet langer alleen iets waar je je blik naar opheft; het wordt materie, ruimte en adem: iets dat niet alleen geloofd, maar ook bewoond wil worden.
Home | Annatoria & Sondae
“Home”. Vier letters en een enorme vraag: waar is thuis eigenlijk?
Agnus Dei (You Are Holy) | sxxnt., Ben Potter & Sarah Juers
Een worshipmelodie kan jaren, generaties en verschillende gemeenschappen doorkruisen en toch, wanneer de klankomgeving eromheen verandert, een nieuwe kamer vinden om in te ademen zonder te verliezen wat ze was.
Show Me Love | Eris Ford & Evan and Eris
Je zoekt overal naar liefde. Bij anderen. Op de verkeerde plekken. In beloftes. Dan ontdek je misschien dat het probleem niet was dat je te veel zocht. Het was dat je altijd dezelfde kant op keek.
Captured | Mark Barlow & Isla Vista Worship
Eerst komt de twijfel. Dan het geloof. De volgorde telt.
Love Never Ceases | Kaye-Marie
Zeggen dat liefde nooit ophoudt betekent niet beweren dat ze niet verandert, dat ze geen verlies, afstand of pijn doormaakt; het betekent iets voorstellen dat kan blijven wanneer alles eromheen al van vorm is begonnen te veranderen.
I Am Loved | Franchesca
Drie woorden: I am loved. Eenvoudig. Er komen, veel minder.
Black Is the Colour | Norma Winstone & Kit Downes
Een traditionele melodie wordt niet per se ouder met de jaren; het kan gebeuren dat ze, zodra je weghaalt wat de tijd eromheen heeft opgestapeld, plotseling weer breekbaar, blootgelegd en bijna nieuw wordt.
Amorandom | Aki Rissanen
Al in de titel lijken krachten samen te leven die niet helemaal bij elkaar zouden moeten horen: liefde en toeval, ontwerp en het onverwachte, de wil om een vorm te bouwen en de nieuwsgierigheid om te zien wat er gebeurt als die vorm vrij mag ademen.
The Ground | Tord Gustavsen Trio
Terwijl veel pianisten aangetrokken lijken door hoogte, snelheid of de behoefte om de ruimte te vullen, maakt Tord Gustavsen bijna de omgekeerde beweging en vraagt hij zich af hoe diep je kunt afdalen terwijl je schijnbaar stilstaat.
Midwest | Mathias Eick
Het kan gebeuren dat je een oceaan oversteekt, ver genoeg van huis gaat om eindelijk het gewicht ervan te voelen, en op de plek die je het meest vreemd zou moeten zijn iets vindt dat het je plotseling teruggeeft.
The Sea | Ketil Bjørnstad
De zee van Ketil Bjørnstad is geen achtergrond waarop de muziek wordt geplaatst, maar de ruimte zelf waarin piano, cello, gitaar en drums leren hoe dun de grens tussen beweging en stilstand kan worden.
Looking Up | Michel Petrucciani
Zelfs de titel lijkt de blik omhoog te richten, maar Michel Petrucciani hoeft het optimisme dat door het stuk loopt niet uit te leggen: hij laat het gewoon door zijn handen rennen.

Flowers of Sendai | Jan Lundgren Trio
Al in de titel leven tederheid en geografie samen, alsof twee beelden, de bloemen en Sendai, genoeg zijn om een wereld te suggereren die de muziek liever oproept dan uitlegt.
This Thing Called Life | Ruby Wood feat. Illa J & Abstract Orchestra
Een nummer dat “over het leven” wil gaan, begint al met een klein probleem: hoe voorkom je dat je na tien seconden algemeen klinkt?
Broken Record | Audrey Powne
Een kapotte plaat springt altijd terug naar hetzelfde punt. Een verslaving kan hetzelfde doen. Perfecte titel.
Butterflies | Osamu Fukuzawa, edbl feat. IYAMAH
Nog voordat dit project een definitieve vorm had, had het al een gemeenschappelijke taal gevonden: de muziek die Osamu Fukuzawa en edbl tussen Tokio en Londen uitwisselden, waarvoor ze, verrassend genoeg, heel weinig woorden nodig hadden.
I Don’t Mind | Lina Nikol & Baker Aaron
Je vindt iemand leuk. Heel leuk. Je zou die persoon helemaal willen binnenlaten. Dan zegt dat stemmetje: ja, tuurlijk, laten we niet vergeten hoe het de vorige keer ging.
Over Again | David Kofi feat. Farah Audhali
Dezelfde fout één keer maken is menselijk. Twee keer, dat gebeurt. Maar als je hem begint te herkennen terwijl je hem opnieuw maakt, wordt het gesprek een stuk interessanter.
Can’t Phase Me | noxz & Shae Universe
Ken je dat moment waarop je eindelijk ophoudt je af te vragen wat anderen zullen denken? Nou, de vrijheid begint waarschijnlijk een paar seconden later.
Good Thing | Toshiki Soejima & Carrie Baxter feat. edbl
De Japanners hebben een prachtig woord: komorebi, zonlicht dat door de bladeren valt. Na “Good Thing” vraag je je bijna af waarom wij nooit een even precies woord hebben bedacht.
Means the World | Reuben James
Het moeilijkste in muziek is niet iets ingewikkelds spelen. Het is iets ingewikkelds eenvoudig laten klinken. “Means the World” van Reuben James slaagt precies in dat kleine bedrog.

Sun for Someone | Oscar Jerome
De zon zal blijven opkomen, ook wanneer wij er niet meer zijn. Het is moeilijk je zo’n verontrustende gedachte voor te stellen, verborgen in zo’n helder klinkend nummer.
Nemesis | Aaron Parks
Misschien begrijp je “Nemesis” het best wanneer je ophoudt te vragen tot welk genre het behoort. Jazz, rock, ambient? Aaron Parks kent de regels perfect en lijkt vooral plezier te hebben zodra hij ze laat verdwijnen.
Uneasy | Vijay Iyer Trio
Soms kiest een woord precies het juiste moment om profetisch te worden. “Uneasy” werd eind 2019 opgenomen, toen niemand kon weten hoe snel die titel de wereld zou gaan beschrijven.

Too Big for the Room | e.s.t.
Het jazzpianotrio was een onaantastbare driehoek. Toen sloten drie Zweden fuzz, wah-wah en elektronica aan, en werd de kamer te klein.

Golden | Jill Scott
Niet elk liefdeslied heeft twee mensen nodig. Kettingen zonder naam, een groove die wandelt en een stem die de deur opent.

When My Train Pulls In | Gary Clark Jr.
Robert Johnson moest een weg kiezen. Gary Clark Jr. moet een trein halen. Fuzz, een holle Casino en de blues weer op de rails.

Old Love | Eric Clapton
Layla was de liefde die hij niet kon krijgen. Wonderful Tonight, de liefde naast hem. Old Love is de liefde die vertrok maar blijft aankloppen.

The Thrill Is Gone | B.B. King
De blues was er al. De strijkers kwamen later… en veranderden alles. Een cover van Roy Hawkins, de derde take, en Lucille als tweede zangeres.

Knives Out: Radiohead vs. Brad Mehldau
Mehldau haalt de stem weg, daarna de gitaren. Wat overblijft is het emotionele DNA van het nummer: twee talen, dezelfde duisternis eronder.

e.s.t. | From Gagarin’s Point of View
Drie muzikanten, één adem. Jazz, rock, pop, klassiek: van daarboven worden de grenzen piepklein en blijft alleen de muziek over.

GoGo Penguin: de klank van jazz die een nieuwe taal leert
Helder, maar nooit steriel; minimalistisch, maar nooit statisch. Hoe het trio uit Manchester het jazzpianotrio in een ander ritme leerde denken, te beginnen bij Murmuration.