Het rare aan breuken? Soms mis je de ander niet echt. Je mist wie je was toen je bij die persoon was.
Olivia Dean schreef “The Hardest Part” na het einde van een relatie van twee jaar.
Ze had er het klassieke liedje over een gebroken hart van kunnen maken.
In plaats daarvan verlegt ze de focus.

Het gaat niet om hem.
Het gaat om haar.
Zij is veranderd.
De vraag wordt dan moeilijker dan de breuk zelf: je zou kunnen proberen terug te gaan, maar naar welke versie van de relatie?

En vooral: welke versie van jou zou er terug moeten gaan?
Muzikaal blijft alles warm en licht. Het nummer wordt doorkruist door een soulvolle veerkracht die voorkomt dat de melancholie wegzakt.
Het is een lichtende droefheid.

Als een oud huis in de achteruitkijkspiegel zien terwijl je doorrijdt.
Je weet wat erin zit.
Maar de weg gaat de andere kant op.
Het moeilijkste is uiteindelijk niet per se weggaan. Het is aanvaarden dat groeien soms betekent dat je niets, en niemand, meer hebt om echt naar terug te keren.
