Het moeilijkste in muziek is niet iets ingewikkelds spelen. Het is iets ingewikkelds eenvoudig laten klinken. “Means the World” van Reuben James slaagt precies in dat kleine bedrog.
Voor de tournees, albums en grote samenwerkingen stond er gewoon een piano in het huis van Reuben James. Hij begon rond zijn derde of vierde te spelen en herinnert zich dat hij er uren achter kon zitten. Wat bijna speelgoed was, werd uiteindelijk het centrum van zijn muzikale leven.
Daarna kwamen zijn jazzopleiding, Trinity College of Music, Londense clubs en zijn ontmoeting met een toen nog weinig bekende Sam Smith. James stopte met zijn studie en leerde onderweg verder. Het podium werd zijn tweede school.
Nog eerder was er een ander beslissend moment: als tiener opende hij in Spanje voor B.B. King. Angst voor duizenden mensen veranderde in adrenaline en uiteindelijk in het besef dat dit zijn leven zou worden.
Dat alles duikt op in “Means the World”.
Maar niets wordt tentoongesteld.
Hier toont Reuben James een zeldzame kwaliteit: hij kan verfijnde muziek eenvoudig laten klinken.
Het nummer, geschreven en geproduceerd met CARRTOONS, brengt piano, zang, bas, drums, altsaxofoon en fluit samen. Braxton Cook en Gareth Lockrane voegen extra jazzkleuren toe aan een structuur die diep geworteld blijft in soul en R&B.

Op papier kan het te veel lijken.
In je oren klinkt het vanzelfsprekend.
Saxofoon en fluit vlechten zich door elkaar zonder elkaar voor de voeten te lopen; de bas blijft in de pocket en duwt zonder zich op te blazen; de piano bewaart iets van die kinderlijke ontdekking van het instrument, een zacht gerinkel van noten waaronder jaren van harmonie, studie en ervaring schuilgaan.
Alles vloeit samen in een warme, fluweelzachte klank. Onder dat zachte oppervlak draait echter een kleine harmonische machine vol tandwielen.
Het is lichte complexiteit, zoals een danser die alle uren training verbergt in een beweging die volkomen natuurlijk lijkt.
James pronkt niet met het ingewikkelde akkoord. Hij laat het gewoon werken.
Jazz, R&B en soul maken elkaars handen vuil, totdat het zinloos wordt te bepalen waar de ene eindigt en de andere begint.
“Means the World” bevat veel meer muziek dan het toont. Misschien ligt Reuben Jamess echte talent precies daarin: het werk verbergen, alleen de groove laten staan en iets dat met enorme zorg is gebouwd spontaan laten klinken.
