Een nummer dat “over het leven” wil gaan, begint al met een klein probleem: hoe voorkom je dat je na tien seconden algemeen klinkt?
Ruby Wood vindt een eenvoudige oplossing.
Ze probeert het leven niet uit te leggen.
Ze vertelt over wat we delen terwijl we erdoorheen gaan.

Met Illa J en Abstract Orchestra stappen hiphopsoul, R&B, rap en koren met een gospelrandje dezelfde kamer binnen.
De groove houdt ze bij elkaar.
Het is een peinzende vreugde.

De productie heeft een warme, bijna honingkleurige tint; de collectieve stemmen versterken het gemeenschapsgevoel terwijl de rap steeds het perspectief verlegt.
Het arrangement beweegt als een weg waarop mensen die van verschillende plekken vertrokken uiteindelijk in hetzelfde tempo lopen.
Het is belangrijk dat het nummer geen grote oplossingen biedt.

De kwetsbaarheid van de menselijke ervaring blijft.
Maar ze wordt gedeeld.
“This Thing Called Life” legt ons het leven niet uit. Godzijdank. Het herinnert ons aan iets nuttigers: wat het ook is, niemand van ons gaat er helemaal alleen doorheen.
