De hoofdpersoon trekt van de ene stad naar de andere. Is hij op de vlucht, of zoekt hij een plek om te blijven? Het nummer antwoordt niet meteen: het laat de vraag onderweg, als een koffer die nooit helemaal is uitgepakt en een kaart vol naamloze wegen.

Geboren in Houston en opgegroeid in Milwaukee, ging Buffalo Nichols door punk, metal, Americana en West-Afrikaanse muziek voordat hij zijn soloproject begon. Reizen en ervaringen buiten de Verenigde Staten verruimden zijn blik. De keuze voor akoestische blues gaf hem ook meer zelfstandigheid als muzikant. Nichols heeft publiekelijk nagedacht over hoe wit het publiek en de scène van de blues zijn, en over de noodzaak om er meer zwarte verhalen in terug te brengen.

In Lost & Lonesome beweegt de gitaar in cirkels en geeft de resonator de opname een antiek oppervlak. De noten draaien rond en rond, als voetstappen die een deur zoeken. Maar het personage zit niet vast in een denkbeeldig verleden. Nichols heeft het nummer verbonden met de periodes waarin hij alleen reisde en met de zoektocht, in elke stad, naar een plek die hij thuis kon noemen, al was het maar even.
‘Lost’ betekent niet per se verslagen. ‘Lonesome’ betekent niet stilstaand. De eenzaamheid reist mee met de beweging: de hoofdpersoon blijft zoeken, ook al weet hij nog niet waar hij zal uitkomen. Thuis is geen kant-en-klaar antwoord; het is een licht dat je in de verte ziet, een tijdelijke halte langs een weg die geen bestemming belooft, als een ver vuur dat in de nacht zichtbaar blijft.

Nichols brengt zo een bredere vraag in de folkblues: welke zwarte verhalen kunnen er een plek in vinden, en welke zijn aan de rand gebleven? Zijn muziek probeert de blues niet te redden van het verleden; ze bevrijdt hem van het idee dat hij alleen bij het verleden hoort, alsof de traditie een op slot gedane kamer is. Zijn pad is onregelmatig, dolend, taai, eenzaam en veerkrachtig, als een weg die doorloopt ook als de borden ophouden.
Is de eenzaamheid van het nummer een vonnis, of de prijs die je betaalt om te blijven zoeken naar een plek die je eindelijk thuis kunt noemen?

