Je zoekt overal naar liefde. Bij anderen. Op de verkeerde plekken. In beloftes. Dan ontdek je misschien dat het probleem niet was dat je te veel zocht. Het was dat je altijd dezelfde kant op keek.
“Show Me Love” vertrekt precies vanuit die beweging.
De zoektocht begint emotioneel, bijna sentimenteel.
Dan verschuift het middelpunt.

Wat leek op het verlangen om bemind te worden, wordt de erkenning van een liefde die met geloof verbonden is.
Gospel en R&B komen in dezelfde kamer terecht.
De stem heeft een zoete smaak.

Het ritme blijft zacht.
Het is een aardse spiritualiteit: iets dat omhoog kijkt maar de taal van alledaagse emoties blijft spreken.
De productie gaat langzaam open, als een raam dat steeds meer licht binnenlaat.
Geen muur scheidt menselijk en spiritueel gevoel.
Het ene wordt bijna de grammatica die nodig is om het andere te begrijpen.
“Show Me Love” probeert niet vast te stellen waar menselijke liefde eindigt en spirituele liefde begint. Het laat ze naderen, elkaar raken en genoeg in elkaar overlopen om als dezelfde vraag te klinken.
