Een worshipmelodie kan jaren, generaties en verschillende gemeenschappen doorkruisen en toch, wanneer de klankomgeving eromheen verandert, een nieuwe kamer vinden om in te ademen zonder te verliezen wat ze was.
Deze herlezing van “Agnus Dei (You Are Holy)” probeert de boodschap niet opnieuw uit te vinden.
De kracht zit in het veranderen van het licht, de textuur en de lucht rond woorden die al diep vertrouwd zijn.

De herhaling blijft centraal.
Maar ze weegt niet.
Ze trekt je mee.

De stemmen stapelen zich geleidelijk op en brengen een intieme plechtigheid voort, een schijnbaar tegenstrijdige formule die goed beschrijft hoe de opname spirituele dimensie en nabijheid bij elkaar houdt.
Het geluid heeft een zachte helderheid.
De stemmen verspreiden zich als kringen in het water na één enkele aanraking, en elke nieuwe doorgang voelt minder als een herhaling dan als een verdieping.
Het eigentijdse arrangement wist de oorspronkelijke functie van de compositie niet uit.
Het geeft haar een ander lichaam.
Moderniseren betekent hier niet vervangen wat er was. Het betekent het licht in de kamer veranderen, zodat bekende woorden nog één keer gezien, en misschien gevoeld, kunnen worden.
